رنگ موی زنانه یکی از متنوع ترین محصولات حوزه مراقبت و زیبایی مو است و انتخاب آن فقط به نام رنگ روی جعبه محدود نمی شود. نتیجه نهایی رنگ مو به عواملی مانند رنگ و پایه فعلی مو، میزان سفیدی، تناژ طبیعی مو، رنگ انتخابی، نوع رنگ مو و اکسیدان مورد استفاده بستگی دارد. به همین دلیل ممکن است یک شماره رنگ مشخص روی دو موی متفاوت، نتیجه یکسانی ایجاد نکند.
در فروشگاه بویامور مجموعه‌ای متنوع از رنگ موهای زنانه خارجی و حرفه‌ای از برندهای شناخته شده و مطرحی مانند دیکسون، لورال پاریس، گارنیر، پالت، ایگورا رویال، فیتو، آکوارلی، بس، المنت، دیلنزو، سایوس و سایر برندهای تخصصی عرضه شده است تا طیف گسترده‌ای از رنگ های طبیعی، قهوه‌ای، بلوند، دودی، خاکستری، عسلی، کاراملی، مسی، شرابی و رنگ‌های فانتزی را پوشش دهد.
برای انتخاب رنگ موی مناسب، بهتر است ابتدا وضعیت فعلی مو مشخص شود. پایه طبیعی یا رنگ شده مو، وجود یا عدم وجود سفیدی، میزان تیرگی یا روشنی مو و تناژ زمینه از مهم‌ترین عواملی هستند که روی نتیجه رنگ تأثیر می گذارند.
برای مثال، رنگی که روی موی طبیعی قهوه‌ای روشن اعمال می شود، الزاماً روی موی مشکی یا موی دکلره شده همان نتیجه را ایجاد نمی کند. همچنین رنگ کردن مجدد مویی که قبلا رنگ شده، با روشن کردن موی طبیعی تفاوت دارد و در بسیاری از موارد برای رسیدن به پایه های روشن تر، تکنیک هایی مانند دکلره مورد نیاز است.
بنابراین هنگام خرید رنگ مو بهتر است علاوه بر نام برند و رنگ، شماره و تناژ آن و همچنین وضعیت فعلی مو نیز در نظر گرفته شود.
یکی از رایج ترین پرسش ها هنگام خرید رنگ مو این است که اعداد روی جعبه یا تیوپ رنگ مو چه مفهومی دارند. در بسیاری از سیستم های شماره‌گذاری، عدد اول نشان دهنده سطح یا پایه روشنی رنگ است و اعداد یا حروف بعدی، نشان دهنده تناژ یا انعکاس رنگ هستند؛ با این حال، سیستم شماره‌گذاری در برندهای مختلف کاملاً یکسان نیست.
به‌طور کلی، خانواده‌های رنگی را می‌توان به گروه‌هایی مانند طبیعی، خاکستری یا دودی، طلایی، مسی، قرمز، شرابی، شکلاتی، بژ و رنگ‌های فانتزی تقسیم کرد. بنابراین برای انتخاب دقیق یک رنگ، توجه هم‌زمان به پایه و تناژ اهمیت بیشتری از توجه صرف به نام تجاری رنگ دارد.
رنگ‌های مو معمولاً بر اساس پایه یا عمق رنگ (Level) و تناژ یا انعکاس رنگ (Tone/Reflect) نام گذاری می شوند. در بسیاری از سیستم ها، عدد اول نشان‌دهنده میزان تیرگی یا روشنی رنگ است؛ برای مثال، در سیستم‌های متداول عدد 1 به مشکی و اعداد بالاتر به تدریج به سمت رنگ های روشن تر و بلوند حرکت می کنند. اعداد و حروف بعدی نیز معمولاً خانواده یا انعکاس رنگ را مشخص می کنند؛ با این حال، کدگذاری دقیق ممکن است در هر برند متفاوت باشد و باید بر اساس کاتالوگ همان برند خوانده شود.
به‌طور کلی، خانواده‌های رایج رنگ مو شامل موارد زیر هستند:
N یا .0 – طبیعی (Natural):
رنگ‌های طبیعی و متعادل که معمولاً با کدهایی مانند 1.0، 4.0، 6.0، 8.0 دیده می‌شوند. این گروه برای ایجاد رنگ‌های طبیعی و در بسیاری از فرمول های پوشش موهای سفید کاربرد دارد.
A یا .1 – خاکستری/دودی (Ash):
تناژ سرد با بازتاب خاکستری یا دودی که برای ایجاد رنگ های سرد تر و کاهش برخی بازتاب های گرم مو استفاده می شود؛ مانند 6.1 یا 8.1
G یا .3 – طلایی (Gold):
دارای بازتاب طلایی و گرم که در طیف های بلوند طلایی و برخی رنگ های گرم کاربرد دارد؛ مانند 7.3 یا 8.3 در سیستم های رایج.
C یا .4 – مسی (Copper):
دارای انعکاس نارنجی-مسی و مناسب برای ایجاد تناژهای مسی و گرم؛ برای نمونه 7.4 یا 8.4 در بسیاری از سیستم‌های شماره‌گذاری.
R یا .6 – قرمز (Red):
تناژ قرمز که در رنگ‌های قرمز، شرابی، ماهگونی و ترکیب های گرم کاربرد دارد. با این حال، شماره دقیق قرمز و شرابی در برندهای مختلف می تواند متفاوت باشد.
V یا .2 – بنفش/مرواریدی (Violet/Pearl):
در برخی سیستم ها برای انعکاس بنفش یا مرواریدی استفاده می شود و در ایجاد یا اصلاح بعضی تناژهای بلوند سرد کاربرد دارد.
M – ماهاگونی
خانواده‌ای ترکیبی با بازتاب های قرمز و بنفش/قهوه‌ای که معمولاً در رنگ های ماهگونی و برخی تناژهای شرابی دیده می‌شود.
B یا Beige – بژ
رنگ های بژ معمولاً ترکیبی متعادل از بازتاب های گرم و سرد هستند و برای ایجاد بلوندهای طبیعی، ملایم و خنثی مورد استفاده قرار می‌گیرند. کد اختصاصی بژ در برندهای مختلف متفاوت است.
Chocolate / Brown – شکلاتی و قهوه‌ای:
این نام‌ها بیشتر به توصیف ظاهری و تجاری رنگ اشاره دارند و ممکن است در سیستم‌های مختلف با ترکیبی از پایه طبیعی و رفلکت‌های گرم تعریف شوند؛ بنابراین «شکلاتی» یک کد ثابت و یکسان در تمام برندها نیست.
Fantasy – فانتزی:
رنگ‌های فانتزی مانند صورتی، بنفش، آبی، سبز و نارنجی معمولاً از سیستم شماره‌گذاری استاندارد رنگ‌های طبیعی پیروی نمی‌کنند و اغلب با نام اختصاصی یا کد مخصوص همان برند عرضه می‌شوند.
برای مثال، رنگی مانند 7.1 در سیستمی که عدد 7 نشان دهنده پایه بلوند متوسط و .1 نشان‌دهنده تناژ Ash باشد، به معنای یک بلوند متوسط خاکستری/دودی است؛ در حالی که رنگ 7.3 در همان سیستم می تواند بلوند متوسط طلایی باشد. بنابراین هنگام انتخاب رنگ، فقط نامی مانند «بلوند» یا «قهوه‌ای» کافی نیست و باید پایه + تناژ + سیستم شماره‌گذاری همان برند در کنار یکدیگر بررسی شوند.
رنگ مو از نظر تناژ معمولاً در محدوده گرم، سرد یا خنثی قرار می‌گیرد.
انتخاب بین این گروه‌ها به پایه مو، نتیجه موردنظر و تناژ موجود در مو بستگی دارد. برای مثال، زمانی که پس از روشن کردن مو بازتاب زرد یا نارنجی ایجاد شده است، انتخاب یک رنگ سرد یا استفاده صحیح از واریاسیون می‌تواند به تعدیل این بازتاب کمک کند.
یکی از مهم‌ترین دلایل استفاده از رنگ مو، پوشاندن موهای سفید و خاکستری است. برای این منظور، فقط انتخاب یک رنگ کافی نیست و درصد سفیدی مو، ضخامت تار مو، میزان مقاومت مو و پایه انتخابی باید در نظر گرفته شود.
درصد پایین سفیدی ممکن است با روش های ملایم تر و ترکیب های رنگی مناسب پوشش داده شود، درحالی‌که در موهای دارای سفیدی زیاد، معمولاً انتخاب خانواده های طبیعی و فرمولاسیون مناسب اهمیت بیشتری پیدا می کند. راهنما های حرفه‌ای رنگ مو نیز میان «پوشش کامل سفیدی» و «ترکیب و محو کردن سفیدی» تفاوت قائل می شوند و فرمول رنگ را بر اساس درصد مو های سفید تنظیم می کنند.
در نتیجه، برای خرید رنگ مو برای موهای سفید بهتر است علاوه بر تناژ موردنظر، به میزان سفیدی و دستورالعمل همان برند نیز توجه شود.
موهای مشکی و قهوه‌ای تیره دارای پیگمنت زمینه بیشتری هستند و انتخاب رنگ روی آن‌ها باید با توجه به میزان روشن شدن مورد انتظار انجام شود.
رنگ‌های قهوه‌ای شکلاتی، فندقی، نسکافه‌ای، شاه بلوطی، شرابی، ماهگونی، مسی تیره و برخی تناژهای قرمز می توانند روی پایه های تیره جلوه قابل توجهی ایجاد کنند؛ اما رسیدن به بلوندهای بسیار روشن، پلاتینه یا برخی رنگ های فانتزی معمولاً به روشن کردن پایه مو نیاز دارد.
نکته مهم این است که رنگ موی روشن لزوما نمی‌تواند رنگ موی بسیار تیره قبلی را به همان میزان روشن کند؛ به خصوص زمانی که مو قبلا با رنگ دائمی تیره رنگ شده باشد. در چنین شرایطی انتخاب روش روشن کردن باید متناسب با سابقه شیمیایی مو انجام شود.
در موهای روشن، طیف انتخاب رنگ بسیار گسترده تر است. رنگ‌های بلوند طلایی، عسلی، بژ، صدفی، دودی، خاکستری، شامپاینی، کاراملی و تناژهای پاستلی و فانتزی می‌توانند روی پایه مناسب اجرا شوند.
با این حال، نتیجه دقیق رنگ های روشن بیش از هر چیز به پایه زیرین مو وابسته است. برای مثال، وجود پیگمنت زرد یا نارنجی در پایه می‌تواند ظاهر نهایی یک بلوند سرد را تغییر دهد؛ به همین دلیل در رنگساژ و اصلاح تناژ، شناخت پیگمنت زمینه اهمیت زیادی دارد.
اکسیدان یکی از اجزای مهم فرآیند رنگ کردن مو است و انتخاب آن باید مطابق دستورالعمل برند و هدف رنگ آمیزی انجام شود. قدرت اکسیدان روی فرآیند باز شدن کوتیکول، توسعه رنگ و میزان روشن کنندگی مؤثر است؛ بنابراین نمی‌توان یک اکسیدان را برای تمام رنگ ها و تمام شرایط مو مناسب دانست.
در محصولات حرفه‌ای، نسبت ترکیب رنگ و اکسیدان نیز ممکن است از یک برند یا لاین به برند دیگر متفاوت باشد. به همین دلیل، نسبت ترکیب رنگ و اکسیدان درج شده روی بسته بندی همان محصول باید مبنای استفاده قرار گیرد و نمی‌توان نسبت یک برند را به تمام رنگ‌های موجود در بازار تعمیم داد.
رنگ پوست می‌تواند در انتخاب تناژ ظاهری موثر باشد، اما نباید تنها معیار انتخاب رنگ مو باشد. آندرتون پوست، رنگ طبیعی مو، رنگ چشم و تناژ مورد علاقه در کنار یکدیگر می‌توانند به انتخاب هماهنگ تر کمک کنند.
برای پوست‌هایی با آندرتون گرم، معمولاً طیف‌هایی مانند عسلی، طلایی، کاراملی، مسی و برخی قهوه‌ای‌های گرم مورد توجه قرار می‌گیرند.
در آندرتون‌های سرد، رنگ‌هایی مانند دودی، خاکستری، بژ سرد و برخی قهوه‌ای‌های سرد می‌توانند جلوه متفاوتی ایجاد کنند. طیف‌های خنثی نیز امکان انتخاب گسترده‌تری در میان رنگ‌های گرم و سرد ایجاد می‌کنند.
البته این تقسیم‌بندی قطعی نیست؛ انتخاب رنگ مو یک موضوع کاملاً شخصی و وابسته به پایه و سابقه رنگ مو نیز هست.
انتخاب رنگ را می توان بر اساس نتیجه‌ای که از رنگ کردن مو انتظار می رود نیز انجام داد:
در دسته‌بندی رنگ موی زنانه بویامور، مجموعه‌ای متنوع از برندهای ایرانی و خارجی و لاین‌های مختلف رنگ مو وجود دارد. از جمله برندهای موجود می‌توان به Dikson، Dilenzo، L‘Oréal Paris، Garnier، Palette، Wella، Schwarzkopf، Igora Royal، Phyto،، BES، Creative، Aquarely، Element و Vital اشاره کرد.
تفاوت میان این برندها فقط در نام و قیمت نیست؛ هر لاین می‌تواند از نظر تعداد تناژها، نوع فرمولاسیون، پوشش سفیدی، شدت رنگ، نحوه ترکیب با اکسیدان و نتیجه نهایی تفاوت داشته باشد. برای مثال، برخی لاین های حرفه‌ای روی پوشش سفیدی و ماندگاری تمرکز دارند و برخی دیگر تنوع بالایی از تناژهای تخصصی برای فرمولاسیون رنگ ارائه می‌کنند.
پیش از انتخاب محصول، چند نکته اهمیت ویژه دارد:
در موهای حساس، خشک، بسیار متخلخل یا دارای سابقه فرآیندهای شیمیایی متعدد، انجام تست روی یک بخش کوچکی از مو پیش از رنگ آمیزی کامل می تواند به ارزیابی نتیجه کمک کند.
بویامور مجموعه‌ای گسترده از رنگ موی زنانه، واریاسیون و محصولات مرتبط با رنگ آمیزی مو را در اختیار قرار می دهد تا انتخاب محصول بر اساس برند، رنگ، حجم و ویژگی های موردنظر ساده تر باشد. تنوع بالای محصولات این دسته امکان مقایسه میان رنگ های طبیعی و تخصصی و انتخاب از میان برندهای مختلف را فراهم می‌کند.
برای انتخاب دقیق‌تر، بهتر است علاوه بر نام رنگ، شماره رنگ، پایه مو، تناژ، میزان سفیدی و نوع محصول نیز بررسی شود؛ زیرا نام‌هایی مانند «بلوند عسلی»، «قهوه‌ای شکلاتی» یا «بلوند دودی» در برندهای مختلف می‌توانند از نظر عمق رنگ و انعکاس نهایی تفاوت داشته باشند.
خیر. پایه فعلی، رنگ قبلی، پیگمنت زمینه و وضعیت مو می‌توانند نتیجه نهایی را تغییر دهند.
برای پوشش سفیدی، میزان سفیدی و مقاومت مو اهمیت دارد و در بسیاری از سیستم‌های حرفه‌ای، خانواده‌های طبیعی نقش مهمی در پوشش کامل دارند. انتخاب دقیق باید بر اساس دستورالعمل همان برند انجام شود.
اگر مو طبیعی باشد، برخی فرمول های رنگ می توانند درجاتی از روشن کنندگی ایجاد کنند؛ اما مویی که قبلا رنگ شده، به‌خصوص با رنگ های تیره، شرایط متفاوتی دارد و معمولاً صرفا با گذاشتن یک رنگ روشن تر به نتیجه دلخواه نمی‌رسد.
معمولاً از تناژهای سرد و اصلاح کننده های مناسب برای خنثی کردن بازتاب های گرم استفاده می شود؛ اما انتخاب دقیق به پایه مو و شدت زردی بستگی دارد.
تناژ نارنجی با رنگدانه‌های مکمل مناسب کنترل می‌شود و انتخاب اصلاح کننده باید بر اساس پایه و شدت نارنجی انجام شود.
بسیاری از رنگ های دائمی به اکسیدان نیاز دارند، اما همه محصولات رنگ مو چنین نیستند. برخی رنگساژها و رنگ‌های مستقیم بدون اکسیدان استفاده می‌شوند. دستورالعمل محصول باید ملاک قرار گیرد.
این دو محصول برای اهداف متفاوتی طراحی شده‌اند. رنگ دائمی برای تغییر ماندگار تر و بسیاری از موارد پوشش سفیدی کاربرد دارد، درحالی‌که رنگ نیمه‌دائمی بیشتر برای تغییر یا تازه‌کردن تناژ و برخی انواع بلند کردن رنگ استفاده می‌شود.
زیرا رنگ نهایی تحت تأثیر پایه اولیه، پیگمنت طبیعی و مصنوعی مو، تخلخل مو، سابقه رنگ کردن مو و تناژ زمینه قرار می‌گیرد.
ترکیب رنگ‌ها در فرمولاسیون حرفه‌ای رایج است، اما هر رنگی را نمی‌توان بدون شناخت پایه، تناژ و دستورالعمل برند با رنگ دیگری مخلوط کرد. برای نتیجه قابل پیش‌بینی، سازگاری محصولات و نسبت ترکیب باید بررسی شود.
بررسی وضعیت مو، سابقه فرآیندهای شیمیایی، مطالعه دستور العمل محصول و انجام تست حساسیت و در صورت نیاز تست روی یک رشته مو اهمیت دارد. در موهای بسیار آسیب دیده یا دارای سابقه شیمیایی سنگین، ارزیابی تخصصی پیش از رنگ‌آمیزی کامل توصیه می‌شود.
رنگ موی زنانه یکی از متنوع ترین محصولات حوزه مراقبت و زیبایی مو است و انتخاب آن فقط به نام رنگ روی جعبه محدود نمی شود. نتیجه نهایی رنگ مو به عواملی مانند رنگ و پایه فعلی مو، میزان سفیدی، تناژ طبیعی مو، رنگ انتخابی، نوع رنگ مو و اکسیدان مورد استفاده بستگی دارد. به همین دلیل ممکن است یک شماره رنگ مشخص روی دو موی متفاوت، نتیجه یکسانی ایجاد نکند.
در فروشگاه بویامور مجموعه‌ای متنوع از رنگ موهای زنانه خارجی و حرفه‌ای از برندهای شناخته شده و مطرحی مانند دیکسون، لورال پاریس، گارنیر، پالت، ایگورا رویال، فیتو، آکوارلی، بس، المنت، دیلنزو، سایوس و سایر برندهای تخصصی عرضه شده است تا طیف گسترده‌ای از رنگ های طبیعی، قهوه‌ای، بلوند، دودی، خاکستری، عسلی، کاراملی، مسی، شرابی و رنگ‌های فانتزی را پوشش دهد.
برای انتخاب رنگ موی مناسب، بهتر است ابتدا وضعیت فعلی مو مشخص شود. پایه طبیعی یا رنگ شده مو، وجود یا عدم وجود سفیدی، میزان تیرگی یا روشنی مو و تناژ زمینه از مهم‌ترین عواملی هستند که روی نتیجه رنگ تأثیر می گذارند.
برای مثال، رنگی که روی موی طبیعی قهوه‌ای روشن اعمال می شود، الزاماً روی موی مشکی یا موی دکلره شده همان نتیجه را ایجاد نمی کند. همچنین رنگ کردن مجدد مویی که قبلا رنگ شده، با روشن کردن موی طبیعی تفاوت دارد و در بسیاری از موارد برای رسیدن به پایه های روشن تر، تکنیک هایی مانند دکلره مورد نیاز است.
بنابراین هنگام خرید رنگ مو بهتر است علاوه بر نام برند و رنگ، شماره و تناژ آن و همچنین وضعیت فعلی مو نیز در نظر گرفته شود.
یکی از رایج ترین پرسش ها هنگام خرید رنگ مو این است که اعداد روی جعبه یا تیوپ رنگ مو چه مفهومی دارند. در بسیاری از سیستم های شماره‌گذاری، عدد اول نشان دهنده سطح یا پایه روشنی رنگ است و اعداد یا حروف بعدی، نشان دهنده تناژ یا انعکاس رنگ هستند؛ با این حال، سیستم شماره‌گذاری در برندهای مختلف کاملاً یکسان نیست.
به‌طور کلی، خانواده‌های رنگی را می‌توان به گروه‌هایی مانند طبیعی، خاکستری یا دودی، طلایی، مسی، قرمز، شرابی، شکلاتی، بژ و رنگ‌های فانتزی تقسیم کرد. بنابراین برای انتخاب دقیق یک رنگ، توجه هم‌زمان به پایه و تناژ اهمیت بیشتری از توجه صرف به نام تجاری رنگ دارد.
رنگ‌های مو معمولاً بر اساس پایه یا عمق رنگ (Level) و تناژ یا انعکاس رنگ (Tone/Reflect) نام گذاری می شوند. در بسیاری از سیستم ها، عدد اول نشان‌دهنده میزان تیرگی یا روشنی رنگ است؛ برای مثال، در سیستم‌های متداول عدد 1 به مشکی و اعداد بالاتر به تدریج به سمت رنگ های روشن تر و بلوند حرکت می کنند. اعداد و حروف بعدی نیز معمولاً خانواده یا انعکاس رنگ را مشخص می کنند؛ با این حال، کدگذاری دقیق ممکن است در هر برند متفاوت باشد و باید بر اساس کاتالوگ همان برند خوانده شود.
به‌طور کلی، خانواده‌های رایج رنگ مو شامل موارد زیر هستند:
N یا .0 – طبیعی (Natural):
رنگ‌های طبیعی و متعادل که معمولاً با کدهایی مانند 1.0، 4.0، 6.0، 8.0 دیده می‌شوند. این گروه برای ایجاد رنگ‌های طبیعی و در بسیاری از فرمول های پوشش موهای سفید کاربرد دارد.
A یا .1 – خاکستری/دودی (Ash):
تناژ سرد با بازتاب خاکستری یا دودی که برای ایجاد رنگ های سرد تر و کاهش برخی بازتاب های گرم مو استفاده می شود؛ مانند 6.1 یا 8.1
G یا .3 – طلایی (Gold):
دارای بازتاب طلایی و گرم که در طیف های بلوند طلایی و برخی رنگ های گرم کاربرد دارد؛ مانند 7.3 یا 8.3 در سیستم های رایج.
C یا .4 – مسی (Copper):
دارای انعکاس نارنجی-مسی و مناسب برای ایجاد تناژهای مسی و گرم؛ برای نمونه 7.4 یا 8.4 در بسیاری از سیستم‌های شماره‌گذاری.
R یا .6 – قرمز (Red):
تناژ قرمز که در رنگ‌های قرمز، شرابی، ماهگونی و ترکیب های گرم کاربرد دارد. با این حال، شماره دقیق قرمز و شرابی در برندهای مختلف می تواند متفاوت باشد.
V یا .2 – بنفش/مرواریدی (Violet/Pearl):
در برخی سیستم ها برای انعکاس بنفش یا مرواریدی استفاده می شود و در ایجاد یا اصلاح بعضی تناژهای بلوند سرد کاربرد دارد.
M – ماهاگونی
خانواده‌ای ترکیبی با بازتاب های قرمز و بنفش/قهوه‌ای که معمولاً در رنگ های ماهگونی و برخی تناژهای شرابی دیده می‌شود.
B یا Beige – بژ
رنگ های بژ معمولاً ترکیبی متعادل از بازتاب های گرم و سرد هستند و برای ایجاد بلوندهای طبیعی، ملایم و خنثی مورد استفاده قرار می‌گیرند. کد اختصاصی بژ در برندهای مختلف متفاوت است.
Chocolate / Brown – شکلاتی و قهوه‌ای:
این نام‌ها بیشتر به توصیف ظاهری و تجاری رنگ اشاره دارند و ممکن است در سیستم‌های مختلف با ترکیبی از پایه طبیعی و رفلکت‌های گرم تعریف شوند؛ بنابراین «شکلاتی» یک کد ثابت و یکسان در تمام برندها نیست.
Fantasy – فانتزی:
رنگ‌های فانتزی مانند صورتی، بنفش، آبی، سبز و نارنجی معمولاً از سیستم شماره‌گذاری استاندارد رنگ‌های طبیعی پیروی نمی‌کنند و اغلب با نام اختصاصی یا کد مخصوص همان برند عرضه می‌شوند.
برای مثال، رنگی مانند 7.1 در سیستمی که عدد 7 نشان دهنده پایه بلوند متوسط و .1 نشان‌دهنده تناژ Ash باشد، به معنای یک بلوند متوسط خاکستری/دودی است؛ در حالی که رنگ 7.3 در همان سیستم می تواند بلوند متوسط طلایی باشد. بنابراین هنگام انتخاب رنگ، فقط نامی مانند «بلوند» یا «قهوه‌ای» کافی نیست و باید پایه + تناژ + سیستم شماره‌گذاری همان برند در کنار یکدیگر بررسی شوند.
رنگ مو از نظر تناژ معمولاً در محدوده گرم، سرد یا خنثی قرار می‌گیرد.
انتخاب بین این گروه‌ها به پایه مو، نتیجه موردنظر و تناژ موجود در مو بستگی دارد. برای مثال، زمانی که پس از روشن کردن مو بازتاب زرد یا نارنجی ایجاد شده است، انتخاب یک رنگ سرد یا استفاده صحیح از واریاسیون می‌تواند به تعدیل این بازتاب کمک کند.
یکی از مهم‌ترین دلایل استفاده از رنگ مو، پوشاندن موهای سفید و خاکستری است. برای این منظور، فقط انتخاب یک رنگ کافی نیست و درصد سفیدی مو، ضخامت تار مو، میزان مقاومت مو و پایه انتخابی باید در نظر گرفته شود.
درصد پایین سفیدی ممکن است با روش های ملایم تر و ترکیب های رنگی مناسب پوشش داده شود، درحالی‌که در موهای دارای سفیدی زیاد، معمولاً انتخاب خانواده های طبیعی و فرمولاسیون مناسب اهمیت بیشتری پیدا می کند. راهنما های حرفه‌ای رنگ مو نیز میان «پوشش کامل سفیدی» و «ترکیب و محو کردن سفیدی» تفاوت قائل می شوند و فرمول رنگ را بر اساس درصد مو های سفید تنظیم می کنند.
در نتیجه، برای خرید رنگ مو برای موهای سفید بهتر است علاوه بر تناژ موردنظر، به میزان سفیدی و دستورالعمل همان برند نیز توجه شود.
موهای مشکی و قهوه‌ای تیره دارای پیگمنت زمینه بیشتری هستند و انتخاب رنگ روی آن‌ها باید با توجه به میزان روشن شدن مورد انتظار انجام شود.
رنگ‌های قهوه‌ای شکلاتی، فندقی، نسکافه‌ای، شاه بلوطی، شرابی، ماهگونی، مسی تیره و برخی تناژهای قرمز می توانند روی پایه های تیره جلوه قابل توجهی ایجاد کنند؛ اما رسیدن به بلوندهای بسیار روشن، پلاتینه یا برخی رنگ های فانتزی معمولاً به روشن کردن پایه مو نیاز دارد.
نکته مهم این است که رنگ موی روشن لزوما نمی‌تواند رنگ موی بسیار تیره قبلی را به همان میزان روشن کند؛ به خصوص زمانی که مو قبلا با رنگ دائمی تیره رنگ شده باشد. در چنین شرایطی انتخاب روش روشن کردن باید متناسب با سابقه شیمیایی مو انجام شود.
در موهای روشن، طیف انتخاب رنگ بسیار گسترده تر است. رنگ‌های بلوند طلایی، عسلی، بژ، صدفی، دودی، خاکستری، شامپاینی، کاراملی و تناژهای پاستلی و فانتزی می‌توانند روی پایه مناسب اجرا شوند.
با این حال، نتیجه دقیق رنگ های روشن بیش از هر چیز به پایه زیرین مو وابسته است. برای مثال، وجود پیگمنت زرد یا نارنجی در پایه می‌تواند ظاهر نهایی یک بلوند سرد را تغییر دهد؛ به همین دلیل در رنگساژ و اصلاح تناژ، شناخت پیگمنت زمینه اهمیت زیادی دارد.
اکسیدان یکی از اجزای مهم فرآیند رنگ کردن مو است و انتخاب آن باید مطابق دستورالعمل برند و هدف رنگ آمیزی انجام شود. قدرت اکسیدان روی فرآیند باز شدن کوتیکول، توسعه رنگ و میزان روشن کنندگی مؤثر است؛ بنابراین نمی‌توان یک اکسیدان را برای تمام رنگ ها و تمام شرایط مو مناسب دانست.
در محصولات حرفه‌ای، نسبت ترکیب رنگ و اکسیدان نیز ممکن است از یک برند یا لاین به برند دیگر متفاوت باشد. به همین دلیل، نسبت ترکیب رنگ و اکسیدان درج شده روی بسته بندی همان محصول باید مبنای استفاده قرار گیرد و نمی‌توان نسبت یک برند را به تمام رنگ‌های موجود در بازار تعمیم داد.
رنگ پوست می‌تواند در انتخاب تناژ ظاهری موثر باشد، اما نباید تنها معیار انتخاب رنگ مو باشد. آندرتون پوست، رنگ طبیعی مو، رنگ چشم و تناژ مورد علاقه در کنار یکدیگر می‌توانند به انتخاب هماهنگ تر کمک کنند.
برای پوست‌هایی با آندرتون گرم، معمولاً طیف‌هایی مانند عسلی، طلایی، کاراملی، مسی و برخی قهوه‌ای‌های گرم مورد توجه قرار می‌گیرند.
در آندرتون‌های سرد، رنگ‌هایی مانند دودی، خاکستری، بژ سرد و برخی قهوه‌ای‌های سرد می‌توانند جلوه متفاوتی ایجاد کنند. طیف‌های خنثی نیز امکان انتخاب گسترده‌تری در میان رنگ‌های گرم و سرد ایجاد می‌کنند.
البته این تقسیم‌بندی قطعی نیست؛ انتخاب رنگ مو یک موضوع کاملاً شخصی و وابسته به پایه و سابقه رنگ مو نیز هست.
انتخاب رنگ را می توان بر اساس نتیجه‌ای که از رنگ کردن مو انتظار می رود نیز انجام داد:
در دسته‌بندی رنگ موی زنانه بویامور، مجموعه‌ای متنوع از برندهای ایرانی و خارجی و لاین‌های مختلف رنگ مو وجود دارد. از جمله برندهای موجود می‌توان به Dikson، Dilenzo، L‘Oréal Paris، Garnier، Palette، Wella، Schwarzkopf، Igora Royal، Phyto،، BES، Creative، Aquarely، Element و Vital اشاره کرد.
تفاوت میان این برندها فقط در نام و قیمت نیست؛ هر لاین می‌تواند از نظر تعداد تناژها، نوع فرمولاسیون، پوشش سفیدی، شدت رنگ، نحوه ترکیب با اکسیدان و نتیجه نهایی تفاوت داشته باشد. برای مثال، برخی لاین های حرفه‌ای روی پوشش سفیدی و ماندگاری تمرکز دارند و برخی دیگر تنوع بالایی از تناژهای تخصصی برای فرمولاسیون رنگ ارائه می‌کنند.
پیش از انتخاب محصول، چند نکته اهمیت ویژه دارد:
در موهای حساس، خشک، بسیار متخلخل یا دارای سابقه فرآیندهای شیمیایی متعدد، انجام تست روی یک بخش کوچکی از مو پیش از رنگ آمیزی کامل می تواند به ارزیابی نتیجه کمک کند.
بویامور مجموعه‌ای گسترده از رنگ موی زنانه، واریاسیون و محصولات مرتبط با رنگ آمیزی مو را در اختیار قرار می دهد تا انتخاب محصول بر اساس برند، رنگ، حجم و ویژگی های موردنظر ساده تر باشد. تنوع بالای محصولات این دسته امکان مقایسه میان رنگ های طبیعی و تخصصی و انتخاب از میان برندهای مختلف را فراهم می‌کند.
برای انتخاب دقیق‌تر، بهتر است علاوه بر نام رنگ، شماره رنگ، پایه مو، تناژ، میزان سفیدی و نوع محصول نیز بررسی شود؛ زیرا نام‌هایی مانند «بلوند عسلی»، «قهوه‌ای شکلاتی» یا «بلوند دودی» در برندهای مختلف می‌توانند از نظر عمق رنگ و انعکاس نهایی تفاوت داشته باشند.
خیر. پایه فعلی، رنگ قبلی، پیگمنت زمینه و وضعیت مو می‌توانند نتیجه نهایی را تغییر دهند.
برای پوشش سفیدی، میزان سفیدی و مقاومت مو اهمیت دارد و در بسیاری از سیستم‌های حرفه‌ای، خانواده‌های طبیعی نقش مهمی در پوشش کامل دارند. انتخاب دقیق باید بر اساس دستورالعمل همان برند انجام شود.
اگر مو طبیعی باشد، برخی فرمول های رنگ می توانند درجاتی از روشن کنندگی ایجاد کنند؛ اما مویی که قبلا رنگ شده، به‌خصوص با رنگ های تیره، شرایط متفاوتی دارد و معمولاً صرفا با گذاشتن یک رنگ روشن تر به نتیجه دلخواه نمی‌رسد.
معمولاً از تناژهای سرد و اصلاح کننده های مناسب برای خنثی کردن بازتاب های گرم استفاده می شود؛ اما انتخاب دقیق به پایه مو و شدت زردی بستگی دارد.
تناژ نارنجی با رنگدانه‌های مکمل مناسب کنترل می‌شود و انتخاب اصلاح کننده باید بر اساس پایه و شدت نارنجی انجام شود.
بسیاری از رنگ های دائمی به اکسیدان نیاز دارند، اما همه محصولات رنگ مو چنین نیستند. برخی رنگساژها و رنگ‌های مستقیم بدون اکسیدان استفاده می‌شوند. دستورالعمل محصول باید ملاک قرار گیرد.
این دو محصول برای اهداف متفاوتی طراحی شده‌اند. رنگ دائمی برای تغییر ماندگار تر و بسیاری از موارد پوشش سفیدی کاربرد دارد، درحالی‌که رنگ نیمه‌دائمی بیشتر برای تغییر یا تازه‌کردن تناژ و برخی انواع بلند کردن رنگ استفاده می‌شود.
زیرا رنگ نهایی تحت تأثیر پایه اولیه، پیگمنت طبیعی و مصنوعی مو، تخلخل مو، سابقه رنگ کردن مو و تناژ زمینه قرار می‌گیرد.
ترکیب رنگ‌ها در فرمولاسیون حرفه‌ای رایج است، اما هر رنگی را نمی‌توان بدون شناخت پایه، تناژ و دستورالعمل برند با رنگ دیگری مخلوط کرد. برای نتیجه قابل پیش‌بینی، سازگاری محصولات و نسبت ترکیب باید بررسی شود.
بررسی وضعیت مو، سابقه فرآیندهای شیمیایی، مطالعه دستور العمل محصول و انجام تست حساسیت و در صورت نیاز تست روی یک رشته مو اهمیت دارد. در موهای بسیار آسیب دیده یا دارای سابقه شیمیایی سنگین، ارزیابی تخصصی پیش از رنگ‌آمیزی کامل توصیه می‌شود.
